USA 2018
Een roadtrip door 5 staten


























































































































































































































































































cowboys en indianen in de zandbak
In 2018 heb ik deze lang gekoesterde reis kunnen maken. Twee weken samen met één van mijn beste vrienden (ook enthousiast fotograferend) door Nevada, Arizona en Utah en daarna nog twee weken op eigen houtje noordelijker via Californië door Oregon en terug langs de kust omlaag.
Het is fascinerend hoe gevarieerd woestijnlandschappen kunnen zijn. Het is haast alsof elk Nationaal park zijn eigen thema kent in specifieke vormen; pieken, paddestoel vormen, bollen, kloven, bogen..
Las Vegas was leuk voor een avond, maar nadat we onze auto midden in de nacht terug hadden moeten halen van een dubieuze wegsleepdienst, verschanst in een soort stalen fort in de woestijn ver buiten Las Vegas, hielden we het voor gezien en reden we in een rechte lijn naar Joshua Tree National Park, waar de fotoselectie van deze pagina begint...
Iedere dag leek de vorige weer te overtreffen, maar een paar hoogtepunten om er uit te lichten waren: kamperen in Monument Valley, heilige grond voor de Navajo Indianen. Verder een avontuurlijke lange rit over onverharde wegen en duinachtige terrein op weg naar één van de meest bijzondere plekken die ik heb gezien; een steenplateau als een eiland in de woestijn vol rare patronen en kleuren. Buitenaards haast. Weer wat dagen later een schouwspel van naderende onweerswolken op de rustige North rim van Grand Canyon. En prachtig avond licht op een wandeling dwars door Bryce Canyon.
En in het solo deel van de reis fotograferen in Death Valley, Californië. Niet alleen de heetste plek waar ik ooit ben geweest, maar ook zo donker en helder, dat het de perfecte plek was voor mijn doel.. Het is een euforische moment als bij de laatste klik van je sluiter de melkweg ineens op je camera staat getoverd! En nog later kon ik het zelfs heel vaag met het blote oog zien. Met de gekke droge hitte in de nacht en de doodse stilte een unieke ervaring midden op de zoutvlakte.
Daarna via de oudste bomen ter wereld, een Ghost town met een berucht wild west verleden en Yosemite NP (landschapsfotografen zullen het begrijpen als ik zeg “in de voetsporen van Ansel Adams”) de lange rit naar Oregon waar bij de eerste stop (een typisch Amerikaans cafetaria met pancakes en een milkshake ter grootte van een badkuip) direct het contrast met Californië opviel: gemoedelijk, hartelijk, gastvrij en weer betaalbare benzine.
Het enige nadeel; dagen lang hardnekkige mist. Als af en toe de zon tevoorschijn kwam, stoof ik mijn auto uit om het rondje te maken langs mooie spots die ik verkend had. Ongeacht het weer vond ik de kust van Oregon indrukwekkend mooi.
Terug zuidwaarts via Redwood Sate park’s “Avenue of the Giants” (ofwel, flinke bomen). Om tenslotte, waanzinnig toeval, met op de radio “California Soul” van Marlena Shaw, en een laag staande zon over de Golden Gate bridge San Francisco in te rijden..
Kan het perfecter? Het werd ineens weer een beetje mistig, maar dat lag dit keer aan mij…